Hunga (i), n. 1. Company of persons, people. Tu tonu iho te hunga ra i te taumata (T. 151). Sometimes used contemptuously.
2. Slave. Ka patua etahi, ko etahi i whakaorangia hei hunga.
Williams Dictionary
Hunga (ii). 1. n. Down. Waiho kia haere ana, he toroa hunga nui (W.M. ix, 13).
2. v.t. Grind down, rub fine. ‖ pahunga.
3. a. Decayed, putrid. ‖ mohunga.
4. Light—coloured.
whakahunga. 1. v.t. Pack dried inanga in a flax basket. Kia pakā ra te inanga, katahi ka whakahungatia, he whakamātā te tikanga.
2. n. Inangaso preserved. E rua kete whakahunga i a maua.
hungahunga. 1. n. Tow, down, nap off a garment. ‖ hukahuka.
2. Fine dust. I te hungahunga o Tarawera raua ko Ruawahia.
3. a. Finely divided, pulverised. Totohu to hinu, e, nga one hungahunga i waho Te Karaka (J. xiii, 21).
Williams Dictionary